خلاصه و ردهبندی سنی
14+
این متن شعری است که از تشبیهات طبیعت مانند برگ گل و باد سحرگاهی برای بیان احساساتی مانند شرم و عشق استفاده میکند. در این شعر، گلبرگ به دلیل دیدن زیبایی گل، از شرم میسوزد و میگریزد.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای پیچیدهتر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۱۱ - چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
شق کرد قَصَب به دست بادِ سحری ۱
شد تا به برِ گلابگر جامه دران
از شرم رخت در آتش افتاد و گری ۲
شق کرد قَصَب به دست بادِ سحری ۱
شد تا به برِ گلابگر جامه دران
از شرم رخت در آتش افتاد و گری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - گل بی سر و پای خویشتن میانداخت
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - در پیش رخ تو آفتاب افسانهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.