خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این شعر، گلها و گیاهان مانند سرو و سمن با غرور به زیبایی خود می‌نازند. شاعر تصور می‌کند که خنده گلها هنگام صبح، یا به دلیل زیبایی معشوق است یا به دلیل شعرهای خودش.
مفاهیم شعر ساده و قابل درک برای نوجوانان است، اما ممکن است کودکان کوچکتر درک کامل از استعاره‌ها و زیبایی‌شناسی شعر نداشته باشند.
شماره ۸ - گل بین که بر اطراف چمن مینازد
گل بین که بر اطراف چمن مینازد
وز سوی دگر سرو و سمن مینازد ۱
هر گل که به ناز باز خندید چو صبح
از حسن تو یا ز شعرِ من مینازد ۲
وز سوی دگر سرو و سمن مینازد ۱
هر گل که به ناز باز خندید چو صبح
از حسن تو یا ز شعرِ من مینازد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - بلبل همه شب شرحِ وصالت میخواند
گوهر بعدی:شماره ۹ - نی حال من و تو ماهوش میگوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
