خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل خود که با وجود گذر عمر هنوز شادابی و تحرک دارد، سخن می‌گوید و از زردی آفتاب که نمادی از درد و رنج است، یاد می‌کند و می‌خواهد که این زردی به سرخی تبدیل شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۷ - دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد
دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد
می ده که دلم هنوز گردی دارد ۱
بر زردی آفتاب دَر دِه می سرخ
کاین زردی آفتاب دردی دارد ۲
می ده که دلم هنوز گردی دارد ۱
بر زردی آفتاب دَر دِه می سرخ
کاین زردی آفتاب دردی دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - بر روی گل از ابر گلاب است هنوز
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - روزی که بود روز هلاک من و تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
