خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از زیبایی طبیعت و لذت نوشیدن شراب سخن میگوید و به مخاطب توصیه میکند که از لحظه لذت ببرد و توبه را بشکند. صدای آب روان نیز نمادی از گذر زمان و عدم بازگشت است.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۴۲ - بر آب روان و سبزه ای شمع طراز
بر آب روان و سبزه ای شمع طراز
می در ده و توبه بشکن و چنگ بساز ۱
خوش باش که نعره میزند آب روان
میگوید: رفتم که دگر نایم باز ۲
می در ده و توبه بشکن و چنگ بساز ۱
خوش باش که نعره میزند آب روان
میگوید: رفتم که دگر نایم باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - گر سبز خطی است، گوشهای خالی گیر
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - مهتاب به نور دامن شب بشکافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.