غزل ۹۵۵ - سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید

سَلام بر تو که سینِ سَلام بر تو رَسید
سَلام گِردِ جهان گشت جُز تو نَپْسَندید ۱

به گِردِ بامِ تو گَردان کبوترانِ سَلام
که بی‌پَناهِ تو کَس را نَشایَد آرامید ۲

چو پَرّ و بال زِ تو یافته‌ست هر مُرغی
زِ غیرِ تو به کجا باشَدَش اُمیدْ مُرید؟ ۳

به هر طَرَف که بِبینی تو مُرغِ سوخته پَر
بدان که از طَمَعِ خامْ سویِ دامْ پَرید ۴

تو آبِ کوثری و سوخته به تو آید
بِرویَدَش سِپَسِ سوز پَرّ و بالِ جدید ۵