شاعر از مخاطب میخواهد که اگر ادعای مردانگی و همراهی دارد، در عمل نیز همدرد و همراه او باشد و از صفات زنانه دوری کند. او مخاطب را به پذیرش درد و رنج خود دعوت میکند.
مفاهیم مطرح شده در شعر مانند همدردی، مردانگی و رابطههای انسانی نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، ممکن است برخی از اشارات ضمنی شعر برای کودکان نامفهوم باشد.
شماره ۱۴ - گر مرد رهی همدم و همدردم باش
پس زن صفتی مکن یکی مردم باش ۱
انکار چه میکنی بیا گر مردی
هم زانوی من دمی درین دردم باش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.