خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود می‌گوید که قابل بیان نیست و از ناتوانی در درمان آن سخن می‌گوید. او به دنبال چاره‌ای برای آرامش جان و دل حیران خود می‌گردد، اما دردی که روز به روز شدیدتر می‌شود را چگونه می‌توان درمان کرد؟
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات مربوط به درد و رنج عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۷ - کو جان که به چاره چارهٔ جان کنمش
کو جان که به چاره چارهٔ جان کنمش
کو دل که علاجِ دلِ حیران کنمش ۱
دردی دارم که هیچ نتوانم گفت
دردی که بتر شود چه درمان کنمش ۲
کو دل که علاجِ دلِ حیران کنمش ۱
دردی دارم که هیچ نتوانم گفت
دردی که بتر شود چه درمان کنمش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - برقی که ز سوی دوست ناگه برود
گوهر بعدی:شماره ۸ - دل را چو به دردِ عشق افسون کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
