خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از سپیده دم و تغییرات طبیعت به عنوان استعاره‌ای برای تغییرات درونی انسان و گذر زمان استفاده می‌کند. شاعر از روز و شب، جوانی و پیری، و مفاهیم فلسفی مانند گذر زمان و تغییرات درونی سخن می‌گوید.
این متن شامل مفاهیم فلسفی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گذر زمان و پیری نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.
غزل ۹۵۳ - سپیده دم بدمید و سپیده می‌ساید
سپیده دَم بِدَمید و سپیده می‌سایَد
که ویسِ روز رُخِ خویش را بیارایَد ۱
غُلامِ روزِ دِلَم کو به جایِ صد سال است
سپیده چهره دل را به کار می‌نایَد ۲
سپیدیِ رُخِ این دلْ سپیده‌ها بَخشَد
که طاسِ چرخْ حَواشیش را نَپِیمایَد ۳
سپیده را چو فروشُست شبْ به آبِ سیاه
رُخِ عَجوزه دنیا بِبین چه را شایَد؟ ۴
بِدِه عَجوزه زَرّاق را هزار طلاق
دَمِ عَجوزه جوانیْت را بِفَرسایَد ۵
بِران تو دیو زِ خود پیش از آن که دیو شَوی
وَگَر نه من خَمُشَم عَنْ قَریبْ بِنْمایَد ۶
که ویسِ روز رُخِ خویش را بیارایَد ۱
غُلامِ روزِ دِلَم کو به جایِ صد سال است
سپیده چهره دل را به کار می‌نایَد ۲
سپیدیِ رُخِ این دلْ سپیده‌ها بَخشَد
که طاسِ چرخْ حَواشیش را نَپِیمایَد ۳
سپیده را چو فروشُست شبْ به آبِ سیاه
رُخِ عَجوزه دنیا بِبین چه را شایَد؟ ۴
بِدِه عَجوزه زَرّاق را هزار طلاق
دَمِ عَجوزه جوانیْت را بِفَرسایَد ۵
بِران تو دیو زِ خود پیش از آن که دیو شَوی
وَگَر نه من خَمُشَم عَنْ قَریبْ بِنْمایَد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۵۲ - ز شمس دین طرب نوبهار بازآید
گوهر بعدی:غزل ۹۵۴ - فزود آتش من آب را خبر ببرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
