هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از سپیده دم و تغییرات طبیعت به عنوان استعارهای برای تغییرات درونی انسان و گذر زمان استفاده میکند. شاعر از روز و شب، جوانی و پیری، و مفاهیم فلسفی مانند گذر زمان و تغییرات درونی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم فلسفی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گذر زمان و پیری نیاز به درک عمیقتری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.
غزل ۹۵۳ - سپیده دم بدمید و سپیده میساید
سپیده دَم بِدَمید و سپیده میسایَد
که ویسِ روز رُخِ خویش را بیارایَد ۱
غُلامِ روزِ دِلَم کو به جایِ صد سال است
سپیده چهره دل را به کار مینایَد ۲
سپیدیِ رُخِ این دلْ سپیدهها بَخشَد
که طاسِ چرخْ حَواشیش را نَپِیمایَد ۳
سپیده را چو فروشُست شبْ به آبِ سیاه
رُخِ عَجوزه دنیا بِبین چه را شایَد؟ ۴
بِدِه عَجوزه زَرّاق را هزار طلاق
دَمِ عَجوزه جوانیْت را بِفَرسایَد ۵
بِران تو دیو زِ خود پیش از آن که دیو شَوی
وَگَر نه من خَمُشَم عَنْ قَریبْ بِنْمایَد ۶
که ویسِ روز رُخِ خویش را بیارایَد ۱
غُلامِ روزِ دِلَم کو به جایِ صد سال است
سپیده چهره دل را به کار مینایَد ۲
سپیدیِ رُخِ این دلْ سپیدهها بَخشَد
که طاسِ چرخْ حَواشیش را نَپِیمایَد ۳
سپیده را چو فروشُست شبْ به آبِ سیاه
رُخِ عَجوزه دنیا بِبین چه را شایَد؟ ۴
بِدِه عَجوزه زَرّاق را هزار طلاق
دَمِ عَجوزه جوانیْت را بِفَرسایَد ۵
بِران تو دیو زِ خود پیش از آن که دیو شَوی
وَگَر نه من خَمُشَم عَنْ قَریبْ بِنْمایَد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۶۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۵۲ - ز شمس دین طرب نوبهار بازآید
گوهر بعدی:غزل ۹۵۴ - فزود آتش من آب را خبر ببرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
