خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق خود می‌خواهد که مانند گل بهاری با خوشحالی به او بخندد و با آمدنش شادی را به زندگی او بازگرداند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۶ - ای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!
ای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!
خوش خوش چوگل از بادِ هوس در من خند! ۱
در خون گشتم هزار شبگیر از تو
چون صبح برآی و یک نفس در من خند! ۲
خوش خوش چوگل از بادِ هوس در من خند! ۱
در خون گشتم هزار شبگیر از تو
چون صبح برآی و یک نفس در من خند! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - جانا! چو ز سر تا قدمت جمله نکوست
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - سهل است اگر کار مرا ساز دهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
