خلاصه و ردهبندی سنی
14+
در این متن شاعر بیان میکند که حتی اگر خورشید و جمشید (نمادهای بزرگی و جلال) به تو نرسند، نباید به خود نازیده و بر دیگران تکبر کنی، زیرا این تکبر نیز روزی به پایان خواهد رسید.
محتوا دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۱ - گر خورشیدی چرخ برینت نرسد
گر خورشیدی چرخ برینت نرسد
ور جمشیدی روی زمینت نرسد ۱
گفتی که مرا ناز رسد بر همه کس
تا چند کنی ناز که اینت نرسد ۲
ور جمشیدی روی زمینت نرسد ۱
گفتی که مرا ناز رسد بر همه کس
تا چند کنی ناز که اینت نرسد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق
گوهر بعدی:شماره ۲ - از درد تو ای ماهِ دل افروز آخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.