خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، گوینده با عقل خود گفتوگویی دارد. ابتدا عقل را به عنوان «مه تابان» خطاب میکند، اما عقل پاسخ میدهد که از دیوانگی و نقصان سخن میگوید. سپس گوینده میپرسد که آیا این موضوع میان اوست یا مویی، و عقل پاسخ میدهد که در این میان سخن نمیتوان گفت.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱ - گفتم که «ترا عقل مه تابان گفت»
گفتم که «ترا عقل مه تابان گفت»
گفتا که «ز دیوانگی و نقصان گفت» ۱
گفتم که «میان تست این یا مویی»
گفتا که «درین میان سخن نتوان گفت!» ۲
گفتا که «ز دیوانگی و نقصان گفت» ۱
گفتم که «میان تست این یا مویی»
گفتا که «درین میان سخن نتوان گفت!» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای ماه! گشاده کن به وصلت گرهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.