شخصی میگوید که میخواهد شکری از دهان دیگری بردارد و جایگزین کند، اما طرف مقابل پاسخ میدهد که دهانش مانند چشم سوزن است و شکر از آن خارج نمیشود.
این متن یک شعر کوتاه و طنزآمیز است که هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای ندارد و برای همه سنین قابل درک و لذتبردن است.
شماره ۲۷ - گفتم:«شکری از دهنت، درگذری
ناگه ببرم تا که بیابم دگری» ۱
گفتا: «دهنی چو چشم سوزن دارم
بیرون نشود زچشم سوزن شکری» ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.