خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن به عشق و شیفتگی خود به معشوق اشاره میکند و از ابرو، زلف، خط و دهان او به عنوان نمادهای جذابیت و دلربایی یاد میکند. او احساس میکند که دلش شکسته و عشقش پایدار است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنتر دشوار باشد.
شماره ۱۴ - اندیشهٔ ابروی تو پیوسته مراست
اندیشهٔ ابروی تو پیوسته مراست
وز حلقهٔ زلفت دل بشکسته مراست ۱
چون خط تو رسته است و دهانت بسته
عشقی است که بر رسته و بر بسته مراست ۲
وز حلقهٔ زلفت دل بشکسته مراست ۱
چون خط تو رسته است و دهانت بسته
عشقی است که بر رسته و بر بسته مراست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - چون خط تو باعث گنه خواهد شد
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - از پستهٔ تو سبزهٔ خط بر رسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.