خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به توصیف لب‌های فستقی‌رنگ و دهانی مانند پسته می‌پردازد که به‌دلیل تنگی، مغز پسته نمی‌تواند از پوست خارج شود و در نهایت بر در بسته باقی می‌ماند. این توصیفات به‌صورت شاعرانه و نمادین ارائه شده‌اند.
متن دارای مفاهیم نمادین و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از صنایع ادبی و زیبایی‌شناسی شعر نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱ - بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند
بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند
و آن پسته دهان با جگری خسته بماند ۱
ازتنگی پسته مغز را گنج نبود
از پوست بجست و بر در بسته بماند ۲
و آن پسته دهان با جگری خسته بماند ۱
ازتنگی پسته مغز را گنج نبود
از پوست بجست و بر در بسته بماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای مورچهٔ خط! بدمیدی آخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
