شاعر در این بیتها از عشق و هجران معشوق میگوید و بیان میکند که همواره به دنبال وصال اوست. اشکهایش از فراق معشوق جاری است و با دیدن نگاه مستانهٔ معشوق، خود نیز مست و بیخواب شده است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این نوع شعرها معمولاً برای کسانی مناسب است که با ادبیات و احساسات پیچیدهتر آشنا هستند.
شماره ۲۰ - دایم گهر وصل تو میجویم باز
وز هجر تو رخ به اشک میشویم باز ۱
تا نرگسِ مستِ نیم خوابت دیدم
هم مستم و هم ز خواب میگویم باز ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.