در این شعر، شاعر از عشق شدید و دیوانهوار خود میگوید که عقل و هوش را از او گرفته است. او بیان میکند که در برابر چشمان معشوق، عقلش بیاختیار شده و توانایی تفکر منطقی را از دست داده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶ - در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
جان مست و زبان خموش مینتوان داشت ۱
عقلِ منِ دلسوخته را چشم رسید
کز چشمِ تو عقل گوش مینتوان داشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.