خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه دل از دست رفته‌اش را بازخواهد گرفت، در حالی که معشوق ادعا می‌کند که دل شاعر را ندارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، ممکن است برخی از واژگان و استعاره‌های به کار رفته برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۷۲ - زلف تودگر ز دست نگذارم من
زلف تودگر ز دست نگذارم من
تا بو که دل از شست برون آرم من ۱
گویم که دلِ مرا چراندهی باز
گوئی که برو دلِ تو کی دارم من ۲
تا بو که دل از شست برون آرم من ۱
گویم که دلِ مرا چراندهی باز
گوئی که برو دلِ تو کی دارم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - چون مشکِ خط تو سایه ور میافتد
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - ای پردهٔ دل پرده نوازت بوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
