خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دل‌سوختگی سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر زیبایی مانند زلف سیاه و آفتاب، احساسات خود را بیان می‌کند. او از تیرگی جهان به دلیل سیاهی زلف معشوق می‌گوید و این که این زلف حتی بر آفتاب نیز سایه افکنده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۰ - تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
این سوخته را دل به عذاب افکندی ۱
از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنست
کان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی ۲
این سوخته را دل به عذاب افکندی ۱
از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنست
کان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - چون مشکِ خط تو سایه ور میافتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
