شاعر در این بیتها بیان میکند که عقلش در برابر عشق ناتوان است و دیوانگی عشق را برمیگزیند، به امید آنکه از زلف معشوق نجات یابد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. درک این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۶۸ - چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم
تا می چه کنم عقل، کمش میگیرم ۱
دیوانگی عشقِ توام میباید
تا بو که ز زلفِ تو رسد زنجیرم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.