شاعر از بیخبری معشوق از رنج و غم خود میگوید، اما اظهار خوشحالی میکند که معشوق در خوشدلی به او توجه دارد. او اشاره میکند که غمزههای معشوق باعث رنجش او شده و سرنوشت شومش به دست معشوق گره خورده است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و عشق ناکام ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۶۶ - ای بیخبر از رنج و گرفتاری من
شادم که تو خوشدلی به غمخواری من ۱
تا غمزه به خونِ دلِ من بگشادی
در زلف تو بسته است نگونساری من ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.