شاعر در این بیتها عشق و علاقهی شدید خود را به معشوق بیان میکند و از زیباییهای او مانند لعل لب و چشمهای خوشش سخن میگوید. همچنین، ابراز میکند که نمیتواند از شیوهی عشقورزی خود دست بکشد.
محتوا شامل مضامین عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۵ - گر لعل لب تو آب حیوانم داد
ور چشم خوش تو قوت جانم داد ۱
زلف تو به دست سخت میخواهم داشت
من این شیوه ز دست نتوانم داد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.