شاعر در این متن از عشق و ستایش معشوق سخن میگوید و خود را برتر از همه جهان میداند. او از معشوق میخواهد که در را باز کند و حضور او را بپذیرد، همچنین از زلف معشوق به عنوان نمادی از جذابیت و دلربایی یاد میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۵ - جانا! ز همه جهان نشستم برتر
سربازان را چو دیده هستم در خور ۱
در باز کن و ببین که هستم بر در
وز دستِ سرِ زلفِ تو دستم بر سر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.