خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر توصیف می‌کند که چگونه معشوق با زیبایی‌هایش وارد شده و زلف‌های سیاهش دل عاشق را به سودا کشانده است. عقل او را از پیمودن این راه سیاه برحذر می‌دارد، اما دلش درگیر سودای عشق است.
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند 'زلف سیاه' و 'سودای سیاه' نیاز به درک ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۳۷ - دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
برخاست ز زلفش این دلِ سودایی ۱
میپیمودم زلفش و عقلم میگفت
سودای سیاه است چه میپیمایی ۲
برخاست ز زلفش این دلِ سودایی ۱
میپیمودم زلفش و عقلم میگفت
سودای سیاه است چه میپیمایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - ای باد به سوی زلفِ آن یار بتاز
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - از بادهٔ عشق تو خماری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
