خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر بیانگر غم و اندوه ناشی از دوری از معشوق است. شاعر میگوید که وقتی معشوق، که نور چشم اوست، از نظر دور میشود، دیگر دلیلی برای دیدن دنیا باقی نمیماند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۳۴ - آن روز که روی دلستان نتوان دید
آن روز که روی دلستان نتوان دید
از بینایی نام ونشان نتوان دید ۱
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید ۲
از بینایی نام ونشان نتوان دید ۱
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - بگشاده رخ و بسته قبا میآید
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.