این شعر بیانگر غم و اندوه ناشی از دوری از معشوق است. شاعر میگوید که وقتی معشوق، که نور چشم اوست، از نظر دور میشود، دیگر دلیلی برای دیدن دنیا باقی نمیماند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۳۴ - آن روز که روی دلستان نتوان دید
از بینایی نام ونشان نتوان دید ۱
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.