خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید. ستارگان به او سجده می‌برند و دل از دیده گم می‌شود. چشمان از فراق او چندان گریه می‌کنند که تصویر انسان از دیده محو می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱ - آن ماه که سجده بُرد انجم او را
آن ماه که سجده بُرد انجم او را
تا کرد دل از دیدهٔ خود گم او را ۱
از بس که گریست دیده در فرقت او
ازدیده بشد صورت مردم او را ۲
تا کرد دل از دیدهٔ خود گم او را ۱
از بس که گریست دیده در فرقت او
ازدیده بشد صورت مردم او را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰ - ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
