خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از خورشید سخن می‌گوید که در ابتدا با چرخش خود، نیکی‌هایش را به نمایش می‌گذارد، اما وقتی در مقابل چهره‌ی تو (معشوق) ادعای زیبایی می‌کند، دروغگویی‌اش آشکار شده و رنگش زرد می‌شود. این متن به زیبایی معشوق و ناتوانی خورشید در مقایسه با آن اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با صنایع ادبی و سبک شعر کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۲ - خورشید که چرخ در نکوئیش آورد
خورشید که چرخ در نکوئیش آورد
گوئی که برای یافه گوئیش آورد ۱
چون پیشِ رخِ تو لافِ نیکوئی زد
زان لافِ دروغْ زرد روئیش آورد ۲
گوئی که برای یافه گوئیش آورد ۱
چون پیشِ رخِ تو لافِ نیکوئی زد
زان لافِ دروغْ زرد روئیش آورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - ای حسن تو درحدّ کمال افتاده
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ای نرگسِ صفرا زده سودائی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
