خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این شعر، ماه به عنوان نمادی از زیبایی و تغییر توصیف شده است که در کنار رخت (لباس) مانند خورشید می‌درخشد و در حال گردش، کاهش و افزایش است. شاعر از غیرت ماه در برابر خورشید سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که ماهتاب (نور ماه) مدت‌هاست که در حال پیمودن است.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و نمادین است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۹ - در جنب رخت چو ماه میننماید
در جنب رخت چو ماه میننماید
میگردد و میکاهد و میافزاید ۱
از غیرت روی همچو خورشید تو ماه
دیرست که ماهتاب میپیماید ۲
میگردد و میکاهد و میافزاید ۱
از غیرت روی همچو خورشید تو ماه
دیرست که ماهتاب میپیماید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - تا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدم
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - بی عشق تو زیستن دریغم آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
