خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

در این شعر، شاعر زیبایی چهره‌ی معشوق را با ماه و خورشید مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که حتی ماه و خورشید نیز در برابر زیبایی معشوق کم‌می‌آورند. ماه قطره‌ای از آب روی معشوق را ندارد و خورشید که تمام جهان را روشن می‌کند، از تاب نگاه کردن به روی معشوق زرد می‌شود.

این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ی کلاسیک است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. برای کودکان زیر 12 سال ممکن است قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۲ - چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت

چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
یک ذرّه ز آفتاب روی تو نداشت ۱

خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوست
شد زرد از آنکه تابِ روی تو نداشت ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۸۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - گر پرده ز روی دلستان برگیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.