در این متن، شاعر از عشق و جمال معشوق سخن میگوید و بیان میکند که نور وجود معشوق، جهان را روشن کرده و دلش را از خورشید نیز بینیاز کرده است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴ - در کوی تو آفتاب منزل بگرفت
وز روی تو یک ذرّهٔ کامل بگرفت ۱
از پرتوِ روی تست گیتی روشن
از بدعتِ خورشیدمرا دل بگرفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.