خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هرگاه بوی گل را می‌یابد، بوی معشوق را در آن می‌جوید و هرگاه ماه را می‌بیند، چهرهٔ معشوق را در آن می‌طلبد. همچنین اشاره می‌کند که وصال معشوق مانند گوهری نایاب است که به کسی نمی‌رسد، اما این کم‌بودگی باعث نمی‌شود که از گفتن آن دست بکشد.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتر دارد.
شماره ۶۷ - چون گل یابم بوی تو زو میبویم
چون گل یابم بوی تو زو میبویم
چون مه بینم روی تو زو میجویم ۱
چون گوهر وصل تو به کس مینرسد
کم زان نبود تا که ازو میگویم ۲
چون مه بینم روی تو زو میجویم ۱
چون گوهر وصل تو به کس مینرسد
کم زان نبود تا که ازو میگویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - زان روز که حسنت علم عشق افراخت
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - ای جمله اشارات و رموزم از تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
