این شعر بیانگر درد فراق و عشق عمیق است که در آن شاعر از سختیهای رسیدن به وصال معشوق و غم ناشی از آن سخن میگوید. او اشاره میکند که برای رسیدن به این گنج (معشوق)، باید از همه تعلقات دنیوی گذشت و این راه با اشک و رنج همراه است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک صحیح از مضامین عرفانی و احساسی نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۵۲ - هر کو گهر وصل تو در خواهد خواست
اول قدم از دو کون بر باید خاست ۱
صد دریا موج میزند از غم این
این کار، به اشکی دو، کجا آید راست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.