در این متن، شاعر بیان میکند که زیبایی و جمال معشوق را نمیتوان با حواس معمولی درک کرد، همانطور که طلا را نمیتوان با حس بینایی از مس تشخیص داد. همچنین، رسیدن به وصال معشوق بدون تلاش و پاکدستی ممکن نیست و دیدن روی زیبای او نیز نیاز به چشمی پاک و بیآلایش دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۴۷ - جانا رخ چون تویی به حس نتوان دید
زر چون بینم به حس که مس نتوان دید ۱
وصل تو به دو دست تهی نتوان یافت
روی تو به دو چشم نجس نتوان دید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.