این متن به توصیف حالتی از سرگشتگی و بیقراری میپردازد که در آن فرد مانند چرخ دوار یا پرگار شب و روز در حال گردش است، اما با وجود این حرکت پیوسته، به نظر میرسد در جای خود ثابت مانده است. شاعر از این حرکت بیثمر پرسش میکند و به نتیجۀ آن اشاره دارد.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۴۵ - ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت
سرگشته شب و روز چو پرگار بگشت ۱
آن گشتن او چه سود چون پیوسته
بر یک جایست اگرچه بسیار بگشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.