خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ دل گمشده و بیقرار است که در بیابان بی‌پایان الهی ایستاده و از عمری که گذرانده، پرسش می‌کند. شاعر از دل می‌خواهد که دیگر بی‌قراری نکند و آرام گیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۱۵ - دل گم شد و در ره الاهی اِستاد
دل گم شد و در ره الاهی اِستاد
در بادیهٔ نامتناهی اِستاد ۱
هان ای دل بیقرار! عمری رفتی
تا چند روی تو چون نخواهی اِستاد ۲
در بادیهٔ نامتناهی اِستاد ۱
هان ای دل بیقرار! عمری رفتی
تا چند روی تو چون نخواهی اِستاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - اندر طلب حضرت جاوید آخر
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - نه هیچ کسی به زندگانیش گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
