شاعر در این ابیات به ناامیدی و دوری از وصال معشوق اشاره میکند و به دل خود هشدار میدهد که تلاش برای رسیدن به او بیفایده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ناامیدی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از احساسات پیچیده است.
شماره ۱۲ - چون کس نرسد به وصل دلخواه ای دل!
تو هم نرسی چند کنی آه ای دل! ۱
میپنداری که ره توان برد بدو
هرگز نتوان برد بدو راه ای دل! ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.