خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از درد عشق و ناامیدی از وصال معشوق می‌گوید و خود را به شمعی تشبیه می‌کند که از سوختن می‌میرد. همچنین، با اشاره به دریای بی‌کران، بیان می‌کند که چگونه میتوان امید به یافتن گوهر وصل داشت.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷ - دل با غمِ عشق پای ناوُرد آخر
دل با غمِ عشق پای ناوُرد آخر
چون شمع ز سوختن فرومرد آخر ۱
میگفت که دُرِّ وصل در دریا نیست
این آب چگونه میتوان خورد آخر ۲
چون شمع ز سوختن فرومرد آخر ۱
میگفت که دُرِّ وصل در دریا نیست
این آب چگونه میتوان خورد آخر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - عقلی که کمال در جنون میبیند
گوهر بعدی:شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
