خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از دلشکستگی و رنج عاطفی خود سخن میگوید و از دل خود میپرسد که چرا با این بیرحمی و سختگیری، او را به این حال و روز انداخته است. او اشاره میکند که از غم دل خود رها شده، اما دلش همچنان در غم دیگری است و از بس که او را سوزانده و کشته، دیگر توانی برایش باقی نمانده است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و دلشکستگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شدید مانند 'سوزاندن' و 'کشتن' ممکن است برای سنین پایینتر سنگین باشد.
شماره ۱۱ - هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
کار آوردی بدین درشتی ما را ۱
ما از غم تو فارغ و تو در غم او
از بس که بسوختی بکشتی ما را ۲
کار آوردی بدین درشتی ما را ۱
ما از غم تو فارغ و تو در غم او
از بس که بسوختی بکشتی ما را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - با کس بنسازی همه بی کس باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.