خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از لطف و قرب الهی سخن می‌گوید و در پاسخ، زبان سلطنت (عزت) به او می‌گوید که دیگر نیازی به خط و نوشته ندارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان نمادین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳ - گفتم:چه شود چو لطف ذاتی داری
گفتم:چه شود چو لطف ذاتی داری
کز قرب خودم غرق حیاتی داری ۱
عزت، به زبان سلطنت، گفت:برو
تاکی ز تو خطی و براتی داری ۲
کز قرب خودم غرق حیاتی داری ۱
عزت، به زبان سلطنت، گفت:برو
تاکی ز تو خطی و براتی داری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - اول بنگر به جانِ چون برقِ همه
گوهر بعدی:شماره ۴ - گفتم:به غمم قیام کی بود ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
