شاعر بیان میکند که عشق و اشتیاق او به معشوق آنقدر زیاد است که حتی اگر تا قیامت به او نگاه کند، هرگز سیر نمیشود و این احساس را نمیتوان با کلمات توصیف کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعرها معمولاً برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب هستند.
شماره ۴۵ - شوقی که مرا در طلب روی تو خاست
گر برگویم به صد زبان ناید راست ۱
گر بنشینی تا به قیامت برِ من
سیرت نتوان دید به چشمی که مراست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.