شاعر در این شعر از دلبستگی و اسارت خود در دام هستی میگوید که هرچه تلاش کرده، بند اسارتش محکمتر شده است. بیصبری و بیقراری جانش باعث شده تا مانند خاکستر بسوزد و نابود شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و بیان رنجهای روحی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۸ - چون مرغ دلم به دام هستی در شد
چندانکه طپید بند محکم تر شد ۱
وز بی صبری و بی قراری جانم
از بس که بسوخت جمله خاکستر شد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.