شاعر در این متن به دوگانگی احساس خود اشاره میکند: گاهی خود را برتر از خورشید میبیند و گاهی در نقصانِ ابدی. همچنین، ترس از قطع امید را هنگام نگاه به استغناء (بینیازی) او بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند نقصان ابدی و ترس از قطع امید نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱ - گاهی به کمال برتر از خورشیدم
گه در نقصان چو ذرّهای جاویدم ۱
هرگه که به استغناء او مینگرم
بیم است که منقطع شود امیدم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.