شاعر از درد دوری از معشوق و نشنیدن بوی درمان یا صدای خوشامدگویی در وادی عشق مینالد. همچنین از این که در زندگیاش اثری از کاروان رهگذران یا بانگ درایی (صدای بیداری) نشنیده، ابراز تأسف میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱ - دردا که دلم بوی دوایی نشنود
در وادی عشق مرحبایی نشنود ۱
وز قافلهای که اندرین بادیه رفت
عمری تک زد بانگ درایی نشنود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.