خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود می‌گوید که مانند شمع در آتش سوخته و آرامش خود را از دست داده است. او از گریه‌های فراوان خود سخن می‌گوید که باعث شده چشمانش مانند ابر بارانی شود و از دید مردم پنهان بماند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'شمع' و 'ابر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹ - چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
و آرام و قرار دلِ پرتابم شد ۱
از بس که ز دیده ریختم آب چو ابر
از دیده ز پیش مردمان آبم شد ۲
و آرام و قرار دلِ پرتابم شد ۱
از بس که ز دیده ریختم آب چو ابر
از دیده ز پیش مردمان آبم شد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - جانا!غم تو با تن چون مویم داشت
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - تا کی ز تو روی بر زمین باید داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
