خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او گلرویی را توصیف میکند که اشکهایش مانند گلاب است و خارهای مژهاش خواب را از چشمانش ربوده است. عشق او مانند آتشی است که تنها با اشکها آرام میگیرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۵ - ای از رخ چون گلت گلابِ دیده
ای از رخ چون گلت گلابِ دیده
خار مژهٔ تو برده خوابِ دیده ۱
چون آتش عشقت از دلم برخیزد
میننشیند مگر به آبِ دیده ۲
خار مژهٔ تو برده خوابِ دیده ۱
چون آتش عشقت از دلم برخیزد
میننشیند مگر به آبِ دیده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - تا جان دارم حلقِ من و خنجر تو
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - چون چشم به یارِ سیم تن میافتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.