خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از چشم خود میپرسد که چرا نمیخوابد و دلش آشفته است. چشم پاسخ میدهد که در آتش غرق شده و این واقعه را تنها با آب (اشک) میتوان تسکین داد.
متن حاوی مضامین عاطفی و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲ - گفتم ای چشم خواب میباید برد
گفتم ای چشم خواب میباید برد
بویی ز دل خراب میباید برد ۱
چندین مگری گفت در آتش غرقم
وین واقعه را به آب میباید برد ۲
بویی ز دل خراب میباید برد ۱
چندین مگری گفت در آتش غرقم
وین واقعه را به آب میباید برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - هر چند که پشت و روی دارم کاری
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - آن دل که نشان غمگساری میجست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.