غزل ۸۸۰ - صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد

صد مصرِ مَمْلَکَت زِ تَعَدّی خَراب شُد
صد بَحْرِ سَلطَنت زِ تَطاوُل سَراب شُد ۱

صد بُرجِ حِرص و بُخلْ به خَنْدق دَراوفْتاد
صد بَختِ نیم خواب به کُلّی به خواب شُد ۲

آن شاهراهِ غَیب بر آن قوم بسته بود
وانْ ماهِ زَنگِ ظُلْم به زیرِ حِجاب شُد ۳

وانْ چَشم کو چو بَرق هَمی‌سوخت خَلْق را
در نوحه اوفْتاد و به گِریه سَحاب شُد ۴

وانْ دل که صد هزار دل از وِیْ کَباب بود
در آتشِ خدایْ کُنون او کَباب شُد ۵

ای شاد آن کسی که ازین عِبْرتی گرفت
او را ازین سیاستِ شَهْ فَتْحِ باب شُد ۶

چون روز گشت و دید که او شب چه کرده بود
سودَش نداشت سُخْره صد اِضْطِراب شُد ۷

چون بَختِ روسِپید شبْ اَنْدَر دُعا گُذار
زیرا دُعایِ نوحْ به شبْ مُسْتَجاب شُد ۸