خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این شعر بیانگر این است که هر گیاه و گلی که از زمین میروید، ریشه در خاک دارد و از عناصر طبیعی مانند چشمهای زیبا و دلهای پرخون نشأت میگیرد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سبزه، گل، نرگس و لاله، زیباییهای طبیعت را با احساسات انسانی پیوند میزند.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۴۰ - هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
از خاک یکی سبزه خط گلگون رُست ۱
هر نرگس و لاله کز کُهْ و هامون رُست
از چشم بتی و ز جگری پرخون رُست ۲
از خاک یکی سبزه خط گلگون رُست ۱
هر نرگس و لاله کز کُهْ و هامون رُست
از چشم بتی و ز جگری پرخون رُست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - بر بستر خاک خفتگان میبینم
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - بر فرق تو هر حادثه تیغی دگرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.