خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به زیبایی طبیعت و گذرایی زندگی اشاره می‌کند. او لاله را به ماه و سبزه را به خطی سیاه تشبیه می‌کند و از کاسه‌ای سرشار از غرور که اکنون به پیمانه‌ای خاک تبدیل شده، سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم فلسفی و نمادین است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند زوال و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۳۵ - لاله ز رخی چو ماه میبینم من
لاله ز رخی چو ماه میبینم من
سبزه ز خطی سیاه میبینم من ۱
وان کاسهٔ سرکه بود پر باد غرور
پیمانهٔ خاک راه میبینم من ۲
سبزه ز خطی سیاه میبینم من ۱
وان کاسهٔ سرکه بود پر باد غرور
پیمانهٔ خاک راه میبینم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴ - هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - پیش از من و تو پیر و جوانی بودست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
