شماره ۲۷ - تن از دو جهان بس که حجابی برداشت

تن از دو جهان بس که حجابی برداشت
اُمّی شد و دل ز هر کتابی برداشت ۱

چون مرگ ملازمست از هرچه که هست
مینتوانم هیچ حسابی برداشت ۲