خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زندگی پررنج و سختی اشاره دارد که در آن فرد برای تأمین معاش مجبور به تحمل شرایط دشوار و وابستگی به دیگران می‌شود. گاهی برای رضایت مردم تلاش می‌کند و گاهی برای بقا به ابزارهای ناچیز متوسل می‌شود. در نهایت، تمام تلاش‌های او صرف رفع نیازهای اولیه مانند غذا و بقا می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا ناامیدکننده باشد.
شماره ۷ - گاهی به قبولِ خلق خواهی آویخت
گاهی به قبولِ خلق خواهی آویخت
گاهی به عصا و دلق خواهی آویخت ۱
از بهرِ شکم روز و شبان در تک و پوی
خود را به گلو و حلق خواهی آویخت ۲
گاهی به عصا و دلق خواهی آویخت ۱
از بهرِ شکم روز و شبان در تک و پوی
خود را به گلو و حلق خواهی آویخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
گوهر بعدی:شماره ۸ - گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
